Wiersz: "Tratwa"

 "Tratwa"


Od dziś już nie walczę z nurtem trudnym,

Tratwa moja bezwiednie płynie...

Ciekawe dokąd poniesie mnie,

jak długo mnie zechce na pokładzie swym?


Od dziś już nie walczę z granicami,

w których ustawia świat osobę,

dwa razy więcej niż me możliwości,

a których jeszcze dodaję sobie.


Walczyłam z nurtem, myśląc, że tak trzeba,

Zawsze jakbym w wyścigu biegła,

A tratwa w miejscu od lat sobie stoi,

Próbuje mnie stoczyć bujając na boki.


Szukałam pod tratwą starego odbicia,

Lecz w lustrze wody człowiek gotowy

Płynąć, gdzie go poniesie fala,

Od wszelkich granic tak się oddala.


Hej! Nurcie silny, wezbrany!

Dzisiaj się cała oddaję Tobie,

Weź mnie jak mąż bierze swą żonę,

w podróż na ląd dotąd nieznany.


Komentarze